ตอนที่ 159 สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด

ตอนที่ 159 สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด

กู้ชิงเย่ว์ยืนพิงกรอบประตูรั้วรอหล่อนอยู่ก่อนแล้ว

เขากอดอก มองดูกลุ่มเด็กๆ ที่กำลังส่งเสียงเจื้อยแจ้วจนลานบ้านดูคึกคักราวกับตลาดนัด สีหน้ายังคงเรียบเฉย ทว่ายามที่สายตาทอดมองมาที่ม่านซุ่ย มุมปากกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

เขาเห็นม่านซุ่ยแขวนตะหลิวไว้บนผนัง ปลดผ้ากันเปื้อนออก แล้วก้าวเดินตรงเข้ามา จากนั้นหล่อนก็หันกลับไปตะโกนบอกในลานบ้าน "เที่ยต้าน ดูแลน้องๆ ให้ดีล่ะ อย่าแกล้งจินเป่านะ เสี่ยวหยา เสี่ยวหลาน พวกเธอรับหน้าที่แจกผลไม้กวนให้หมดนะ ที่เหลือวางไว้บนเตาได้เลย ป้าจะไปโรงงานกับลุงใหญ่เขาก่อนนะ"

พูดจบ หล่อนก็หันมาสบตากับกู้ชิงเย่ว์ มุมปากยกยิ้มขึ้น

รอยยิ้มไม่ได้กว้างขวาง ทว่าดูเป็นธรรมชาติยิ่ง

ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคงในใจเอ่อล้นออกมาทางแววตาจนปิดไม่มิด

"ไปกันเถอะค่ะ ไปโรงงานกัน"

กู้ชิงเย่ว์ก้าวขาขึ้นคร่อมจักรยาน ม่านซุ่ยขึ้นนั่งซ้อนท้ายด้านหลัง