ตอนที่ 155 ฉันว่าหล่อนเสียดายมากกว่า

ตอนที่ 155 ฉันว่าหล่อนเสียดายมากกว่า

พอกู้ชิงเย่ว์ก้าวพ้นประตูร้านอาหารเช้าออกไป กู้ชิงเหมียวก็ทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามม่านซุ่ยทันที

หล่อนโยนผ้าขี้ริ้วลงบนโต๊ะ เอามือถูกับผ้ากันเปื้อนไปมา สีหน้าราวกับคนที่อัดอั้นมานานและในที่สุดก็หาทางระบายออกได้เสียที

"จ้าวเยี่ยนชิว"

หล่อนเปิดฉากด้วยการเอ่ยชื่อเต็ม น้ำเสียงค่อนข้างแข็งกระด้าง "บ้านอยู่ซอยหน้าบ้านกู้ รู้จักกับชิงเย่ว์มาตั้งแต่เด็ก พ่อของหล่อนกับพ่อฉันตอนหนุ่มๆ เคยทำงานด้วยกัน ผู้ใหญ่สองบ้านไปมาหาสู่กันบ่อย เคยพูดเปรยๆ เรื่องจะให้ดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน ตอนนั้นชิงเย่ว์ยังเป็นเด็กหนุ่มไม่ประสีประสา วันๆ เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึง ไม่ชอบพูดจากับใคร แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธนะ เธออย่าคิดมากล่ะ ตอนนั้นเขาอายุเท่าไหร่กันเชียว แค่สิบห้าสิบหกปี จะไปรู้ประสีประสาเรื่องความรักของผู้หญิงผู้ชายได้ยังไง"

ม่านซุ่ยยกน้ำเต้าหู้ขึ้นจิบคำหนึ่ง เปลือกตาไม่แม้แต่จะกระดิก