ตอนที่ 142 ฉลาดรอบรู้ แต่ไม่คิดกอบโกย

ตอนที่ 142 ฉลาดรอบรู้ แต่ไม่คิดกอบโกย

"สหายเสิ่น ช่างสังเกตเก่งจริงๆ เลยนะคะ" ม่านซุ่ยแย้มยิ้มออกมาบางๆ ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นจริงจัง "แต่คุณพูดยังขาดไปอย่างหนึ่งค่ะ ฉันไม่เพียงแต่แบกรับเรื่องโรงงานใหม่และเครื่องหมายการค้าเท่านั้น แต่ฉันยังแบกรับโอ่งซอสอีกหลายสิบใบ และแบกรับปากท้องของคนงานอีกหลายสิบชีวิตด้วยค่ะ เพราะฉะนั้นเอกสารรวบรวมนโยบายฉบับนี้ฉันขอรับไว้ด้วยความยินดี แต่เรื่องการร่วมมือกัน คงต้องเป็นไปตามจังหวะก้าวของฉันค่ะ ฉันไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมให้ใครมาคอยจูงจมูกผลักดันไปข้างหน้าหรอกนะคะ"

พอเสิ่นหวยจิ่นได้ยินประโยคนี้ เขาก็ไม่ได้รีบร้อนโต้ตอบ ทว่ากลับก้มหน้าหัวเราะออกมาเบาๆ

เขาดันแว่นตาขึ้น น้ำเสียงยังคงความสำรวมอย่างพ่อค้าตามเดิม ทว่าลึกลงไปกลับเจือความอบอุ่นที่ยากจะจับสังเกต "เป็นผมที่พูดจามากความไปเองครับ จังหวะก้าวของสหายม่าน ไม่เคยจำเป็นต้องให้ใครมาคอยเคาะจังหวะให้อยู่แล้วครับ"