เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 122 ไก่ขันยังไม่ยุ่งเท่าแก
กู้ชิงเย่ว์ยืนพิงประตูรั้ว ม่านซุ่ยชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย
"ไปเก็บของที่บ้านซุน พาคนไปหลายๆ คนเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว แต่มีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่ง ไม่ว่าฝ่ายนั้นจะพูดยั่วยุอย่างไร ห้ามลงไม้ลงมือเด็ดขาด"
หวังชุ่ยเจวียนบ่นอุบอิบอยู่ข้างหลัง "แล้วถ้าพวกมันเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อนล่ะคะ"
กู้ชิงเย่ว์ปรายตามองหล่อนแวบหนึ่ง แววตานั้นไม่มีแววตำหนิ มีเพียงความสุขุมและการประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ "อย่าให้ตัวเองเสียเปรียบ และอย่าทิ้งร่องรอยบาดแผลไว้ หากลงไม้ลงมือกันขึ้นมา พวกมันจะดึงเรื่องการหย่าให้กลายเป็นคดีทะเลาะวิวาททำร้ายร่างกาย ถึงเวลานั้นม่านหลีจากผู้เสียหายจะกลายเป็นคู่กรณีร่วมทะเลาะวิวาท ซึ่งจะส่งผลเสียต่อพวกคุณเอง"
หวังชุ่ยเจวียนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง "ต้องยกให้พี่ใหญ่จริงๆ คิดการณ์ไกลแท้ๆ!"
"แล้วพี่ไม่ตามไปช่วยปกป้องม่านซุ่ยด้วยเหรอ" เจ้าลี่เฟิ่งถามแทรกขึ้นมา
"เขาไปไม่ได้หรอกค่ะ"
"ผมเป็นตำรวจครับ"
ทั้งสองคนเอ่ยขึ้นมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย