ตอนที่ 119 คุกเข่าลงเรียกพี่

ตอนที่ 119 คุกเข่าลงเรียกพี่

ม่านซุ่ยไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรในทันที

หล่อนเดินไปจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดบนเตาไฟให้สว่างขึ้น แสงสีส้มสลัวแผ่กระจายออกมาระหว่างคนทั้งสอง

จากนั้นหล่อนก็ดึงม้านั่งตัวหนึ่งมานั่งลง ตบที่ว่างข้างๆ เบาๆ

ม่านหลียืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เนิ่นนานกว่าจะค่อยๆ เดินมานั่งลง แผ่นหลังยังคงเหยียดตรง

"เขาตบหน้าฉันฉาดหนึ่ง"

ม่านซุ่ยไม่ขยับ และไม่ได้พูดอะไร

"ฉันหนีกลับไปบ้านเดิม" เสียงของม่านหลีเริ่มสั่นเครือ "แม่บอกว่า ผู้ชายก็แบบนี้แหละ มีใครบ้างไม่แอบกินเศษกินเลย แกท้องไม่ได้เอง แล้วจะห้ามไม่ให้เขาไปหาคนอื่นข้างนอกได้ยังไง แล้วยังบอกอีกว่าบ้านซุนให้สินสอดมาตั้งเท่าไหร่ บ้านเราจะมีปัญญาเอาเงินที่ไหนไปชดใช้เขา"

ในที่สุดหล่อนก็ยอมเงยหน้าขึ้น ขอบตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา ทว่าไม่ยอมปล่อยให้มันไหลรินลงมาแม้แต่หยดเดียว

"แผลที่เธอเห็นที่หมู่บ้านเหล่าหนิวคราวก่อน เขาเอาที่เขี่ยบุหรี่ทุ่มใส่ฉันเอง เพราะฉันเอาเรื่องนี้ไปโวยวายต่อหน้าพ่อของเขา"