ตอนที่ 117 หมู่บ้านหลิวหลินแตกตื่น

ตอนที่ 117 หมู่บ้านหลิวหลินแตกตื่น

ป้าหลิวข้างบ้านกำลังนั่งยองๆ เด็ดถั่วฝักยาวอยู่หน้าประตูรั้ว พอได้ยินเสียงกระดิ่งจักรยานดังกรุ๊งกริ๊ง เงยหน้าขึ้นมอง ถั่วฝักยาวในมือก็เกือบจะร่วงลงในกะละมัง "ชิงเย่ว์เอ๋ย ในกล่องนั่นมันคืออะไรน่ะ"

กู้ชิงเย่ว์ยังไม่ทันได้อ้าปากตอบ เที่ยต้านก็วิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากลานบ้านแล้ว

เด็กคนนี้หูไวยิ่งกว่าสุนัข รองเท้ายังใส่ไม่เรียบร้อย ข้างหนึ่งเท้าเปล่าวิ่งเตลิดออกมา "ลุงใหญ่! ลุงใหญ่! ในกล่องนั้นคืออะไรครับ! มีของกินอร่อยๆ ใช่ไหมครับ!"

"โทรทัศน์จ้ะ!" ป้าหลิวชิงตอบแทนกู้ชิงเย่ว์ เสียงดังกว่าเที่ยต้านเสียอีก "ป้าเห็นข้างกล่องพิมพ์คำว่ายี่ห้อเฟยเย่ว์! ยี่ห้อเฟยเย่ว์รู้จักไหม ผลิตจากเซี่ยงไฮ้เชียวนะ! ตาแก่บ้านป้าคราวก่อนไปยืนจ้องที่สหกรณ์ตั้งครึ่งชั่วโมง อยากได้จนตาแทบจะหลุดเข้าไปในตู้ สุดท้ายก็ไม่กล้าซื้อ!"

เสียงตะโกนของป้าหลิวราวกับเสียงตามสายของลำโพงกระจายข่าวประจำหมู่บ้าน

ลูกสะใภ้ผู้ใหญ่บ้านอุ้มลูกชะโงกหน้าออกมาจากรั้วบ้าน ปู่จ้าวถือกล้องยาสูบเดินกะเผลกออกมาจากข้างบ้าน แม้แต่เฒ่าเจียงคนขายเต้าหู้ตรงปากซอยก็ยังเข็นรถขายเต้าหู้ตามเข้ามาร่วมวงด้วย

"โทรทัศน์เหรอ?!"

"โทรทัศน์จริงๆ ด้วย!"

"เครื่องแรกของหมู่บ้านเราเลยนะเนี่ย! เป็นหน้าเป็นตาจริงๆ!"