ตอนที่ 103 ต้องรับผิดชอบทางกฎหมาย

ตอนที่ 103 ต้องรับผิดชอบทางกฎหมาย

ทุกคนในครอบครัวนั่งล้อมวงกันอยู่ในห้องโถงใหญ่ บนโต๊ะมีน้ำแกงเห็ดร้อนๆ วางอยู่หนึ่งชามใหญ่พร้อมกับกับข้าวจานเล็กอีกสองสามอย่าง ทว่าไม่มีใครยอมลงมือหยิบตะเกียบขึ้นมากิน

เที่ยต้านง่วงจนนอนฟุบหลับคาตักของหวังชุ่ยเจวียน กู้เสี่ยวหยากับกู้เสี่ยวหลานนั่งเบียดกันอยู่บนม้านั่งตัวเดียวกัน ดวงตาเป็นประกายตั้งอกตั้งใจฟังเรื่องราวการบุกเข้าจับกุมที่เหอจื้อกั๋วกำลังเล่าอย่างออกรส

หลี่หมิงเอ๋อร์นั่งอยู่ตรงมุมห้อง มุมปากยกยิ้มจนแทบสะกดไว้ไม่อยู่ ส่วนหวังชุ่ยเจวียนยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่แท้จริง ได้แต่นั่งทำหน้างุนงงมองคนนั้นทีคนนี้ที

หลิวเสวี่ยฟางฟังจบก็นิ่งเงียบไปนาน สุดท้ายก็ปรายตามองม่านซุ่ยแวบหนึ่ง แววตาคู่นั้นมีทั้งความประหลาดใจ ความหวาดเสียว และความชื่นชมระคนกันอย่างบอกไม่ถูก

หล่อนยกถ้วยชาเคลือบขึ้นจิบน้ำหนึ่งอึก วางถ้วยลง แล้วเอ่ยออกมาเพียงสั้นๆ สองคำ "ดี ดีมาก"

กู้ชิงเย่ว์นั่งอยู่ข้างๆ ม่านซุ่ย ขาข้างหนึ่งเหยียดยาว อีกข้างงอตั้งขึ้น ท่าทางการนั่งดูผ่อนคลายทว่าแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขาม