ตอนที่ 72 ผู้ชายไร้เดียงสาเริ่มหยอดคำหวาน

ตอนที่ 72 ผู้ชายไร้เดียงสาเริ่มหยอดคำหวาน

"คุณป้าอายุก็ปูนนี้แล้ว มีอะไรทำไมไม่ยืนพูดจาดีๆ ล่ะครับ? นั่งแหมะลงไปแบบนี้ ถ้าเกิดลุกไม่ขึ้น หลานชายสี่คนต้องช่วยกันหามกลับไป มันดูไม่จืดเลยนะครับ"

"พ่อกับแม่ของผมอายุมากแล้ว เรื่องในบ้านตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไปผมเป็นคนตัดสินใจทั้งหมดครับ" กู้ชิงเย่ว์เอ่ยขึ้นอย่างไม่รีบร้อน "ถ้าคุณป้ารู้สึกว่าแบ่งไม่ยุติธรรม มาคุยกับผมได้ แต่คุณป้าอาศัยจังหวะที่ผมไม่อยู่บ้าน พาหลานชายมาสี่คนมาปิดล้อมประตูบ้านผม ชี้หน้าด่าคนในบ้านผม"

เขาเว้นจังหวะ สายตาค่อยๆ กวาดมองชายฉกรรจ์ทั้งสี่คนอย่างช้าๆ "แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรเหรอครับ?"

หลานชายทั้งสี่คนสบตากันไปมา ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากตอบคำแม้แต่คนเดียว

"เขาเรียกว่ารังแกคนไม่มีทางสู้ครับ" กู้ชิงเย่ว์ตอบแทนพวกเขาให้เสร็จสรรพ

ชาวบ้านที่ยืนดูเรื่องสนุกต่างพากันกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์

ม่านซุ่ยยืนอยู่ด้านหลังของกู้ชิงเย่ว์ มองดูแผ่นหลังอันเหยียดตรงผึ่งผายของเขา มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา