กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 69 ขยับไปทางโน้นหน่อย ทับหางฉันแล้ว
ทว่าบนใบหน้าของเขายังคงเปื้อนยิ้ม ปากยังคงเอ่ยถามต่อ "แล้วเรื่องรอบการส่งของล่ะครับ? ถ้าผมสั่งซื้อล็อตใหญ่ คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะส่งของได้ครับ?"
"เร็วมากเลยค่ะ!" ม่านซุ่ยตบอกตัวเองอย่างมั่นใจ "วันหนึ่งฉันทำได้ตั้งแปดไหสิบไหแน่ะค่ะ คุณต้องการเท่าไหร่ฉันก็มีให้เท่านั้น อย่างช้าที่สุดสามวันก็รวบรวมได้เต็มคันรถแล้วค่ะ ถ้าไม่ทันจริงๆ ฉันยังเกณฑ์ให้แม่ น้องสาว และพี่สาวสามีมาช่วยกันทำได้อีก งานมันมีอยู่แค่นั้น ใครทำก็เหมือนกันหมดแหละค่ะ!"
ได้ยินประโยคนี้ รอยยิ้มบนหน้าของชายแซ่กัวก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น พยักหน้าหงึกๆ ไม่หยุด ถามคำถามสัพเพเหระอีกสองสามคำ สุดท้ายบอกว่าวันหลังจะแวะไปดูโรงหมักซอสที่บ้าน ทิ้งข้อมูลติดต่อไว้แล้วก็เดินจากไป
ม่านซุ่ยยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินกลืนหายเข้าไปในฝูงชนในตลาดนัด รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เก็บซ่อนไปจนหมดสิ้น แววตาเคร่งขรึมลง
"เถ้าแก่กัว..." เธอพึมพำเบาๆ พลิกกระดาษแผ่นนั้นดูอีกรอบ แล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ