ตอนที่ 22 ตัวกาลกิณีสร้างหายนะ

ตอนที่ 22 ตัวกาลกิณีสร้างหายนะ

ป้าจางถอยหลังไปครึ่งก้าว "ฉัน... ฉันมีเรื่องอะไร? ฉันไม่มีเรื่องอะไรสักหน่อย!"

"อย่างนั้นเหรอคะ?" ม่านซุ่ยเปิดสมุดบัญชี ใช้นิ้วเคาะลงบนบรรทัดหนึ่ง "ถ้างั้นการที่คุณป้าเอาข้าวโพดเก่าค้างปีห้าสิบจิน มาขอแลกกับที่ดินชั้นดีหนึ่งไร่ตรงหุบเขาด้านหน้าบ้านฉันที่เก็บเกี่ยวได้ทั้งปี มันหมายความว่ายังไงคะ? เมื่อเช้านี้คุณป้าไปหาผู้ใหญ่บ้านมาใช่ไหมคะ?"

ป้าจางอึ้งไป หล่อนนึกไม่ถึงว่าม่านซุ่ยจะรู้แม้กระทั่งเรื่องนี้ แต่หล่อนไม่กลัว "สะใภ้สาวรุ่นเพิ่งเข้าบ้านมาพูดจาแบบนี้กับผู้หลักผู้ใหญ่ได้ยังไงกัน? ทำไมเหรอ ตอนอยู่บ้านเดิมพ่อแม่แกไม่เคยสั่งสอนวิธีทำตัวเป็นคนหรือไง?"

กู้ชิงเย่ว์ได้ยินประโยคนี้ก็ก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว ม่านซุ่ยเอียงหน้ามองเขาแวบหนึ่งแล้วส่ายหน้า ท่วงท่าของเธอเบามาก แต่กู้ชิงเย่ว์มองเห็น เขาจึงหยุดฝีเท้า กำปั้นแน่นจนสั่น