เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 4
ที่นั่นเป็นเกาะเล็กๆ ไร้ชื่อ บนเนินเขากลางเกาะมีต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าต้นหนึ่งตั้งตระหง่าน กิ่งก้านและใบไม้หนาทึบด้านบนแผ่กว้างออกไปรอบทิศ บดบังแสงแดดไว้จนมิด ใต้ต้นไม้ตอนนั้นมีผู้เล่นมารวมตัวกันอยู่ไม่น้อย
ตอนที่พวกเซียงคงมาถึงที่นี่ เสียงฮือฮาก็ดังระงม บนลานโล่งใต้ต้นไม้กำลังมีการต่อสู้ดำเนินอยู่
เด็กสาวร่างเล็กผมตรงยาวสีม่วงดำกำลังคุมเชิงอย่างดุดัน รุกไล่จนคู่ต่อสู้ต้องถอยร่นครั้งแล้วครั้งเล่า เพลงดาบอันฉับไวตวัดฟาดฟันจนเกิดประกายแสงเจิดจ้าพร่างพราย กลืนร่างชายร่างบึกบึนคนนั้นเข้าไปในวงดาบ
ชายร่างยักษ์คนนั้นใช้ดาบใหญ่กว้างสิบนิ้ว แต่เมื่อต้องรับมือกับการบุกอันดุดันราวกับพายุฝนของเด็กสาว เขากลับดูเหมือนแทบจะตั้งรับไม่ไหว ที่ยังยื้อมาได้นานขนาดนี้ ก็ต้องขอบคุณตัวดาบที่กว้างพอของเขาแท้ๆ
“ย้าก!”
จังหวะสุดท้ายก่อนที่พายุฝนจะสงบลง เด็กสาวส่งเสียงร้องออกมา ท่ามกลางม่านฝุ่นที่ลมดาบพัดตลบ คมดาบก็ทะลวงผ่านดาบใหญ่ แทงเข้าที่ลำคอของชายร่างบึกบึนจนได้
แทงเข้า ดึงกลับ ไหลลื่นในพริบตาเดียว
เสียงแตรที่ส่งสัญญาณว่าการประลองสิ้นสุดลงดังขึ้นทันที
ฝูงชนที่มุงดูนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงเฮลั่นออกมา