กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ตัวคนเดียว
หลังจากวันนั้น ซาคุยะก็ไม่ได้มาที่หุบเขาหวายเฟิงอีกเลย ในฐานะลอร์ด ฝีมือกลายเป็นเรื่องรองไปแล้ว ปกติไม่จำเป็นต้องลงมือเอง จึงไม่จำเป็นต้องไปเน้นเรื่องเทคนิคอะไรขนาดนั้น
เงาร่างที่เคยเดินเข้ามาทางปากหุบเขาตรงเวลาทุกช่วงพลบค่ำไม่อยู่แล้ว เซียงคงเลยรู้สึกใจหายแปลกๆ ไม่ใช่ว่ามีความรู้สึกชอบพอกับซาคุยะแบบหนุ่มสาว แต่เป็นเพราะใน ALO เขาคุ้นเคยกับซาคุยะแค่คนเดียว นอกจากเธอแล้วก็ไม่มีคนอื่นอีก
ความรู้สึกโดดเดี่ยวตัวคนเดียวมันไม่น่ายินดีเลยจริงๆ ยังดีที่มีพวกยุยอยู่เป็นเพื่อน ไม่อย่างนั้นพอคิดว่าต้องใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็แทบอยากจะยอมแพ้เลิกดิ้นรนไปเลย