กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ร่องรอย
ซิลเวนใต้แสงจันทร์ดูเหมือนมรกตเม็ดมหึมา ส่องประกายเจิดจ้ากลางความมืดมิดยิ่งกว่าดวงจันทร์เสียอีก
หน้าร้านขนมหวาน เซียงคงกล้ำกลืนความช้ำใจโบกมือลาซาคุยะที่เดินจากไปอย่างอิ่มเอม ก่อนจะเอามือกุมท้องแล้วหันไปถามยุย “นี่ถึงขนาดไม่มีปัญญาซื้อครัวซองต์สักชิ้นเลยเหรอ”
ยุยหัวเราะคิกคัก “ซื้อได้ครึ่งชิ้นค่ะ”
เซียงคงได้ยินแบบนั้นก็เอามือยันกำแพง คอตก แผ่นหลังอันเปล่าเปลี่ยวดูน่าสงสารจับใจ
พอยุยเห็นเขาเป็นแบบนี้ก็หุบยิ้ม กำลังจะเอ่ยปากปลอบใจ แต่อยู่ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วหันหลังเดินดิ่งไปทางประตูเมืองทันที
“ยุย ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไปหาเงินมาซื้อรอบดึกกิน”
“...”