เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 194 บทที่ 16
คนเราไม่มีทางอยู่เหมือนเดิมไปตลอด เมื่อเวลาผ่านไป ทุกคนต่างก็เติบโตและเปลี่ยนแปลง
พองานเลี้ยงเลิกรา ค่ำคืนก็ดึกสงัด เซียงคงเดินเล่นอยู่คนเดียวบนถนนอันเงียบสงบ พลางเงยหน้ามองท้องฟ้าจำลองที่เต็มไปด้วยดวงดาว
แสงดาวระยิบระยับสะท้อนเข้าตา มันเป็นทั้งเรื่องหลอกลวงและความเป็นจริง
ไม่ว่าจะเพราะคนหรือเรื่องราว สักวันก็ต้องเปลี่ยนไป ของเก่าพอถูกของใหม่เข้ามาแทนที่ก็จะถูกลืมเลือน ไม่เหลืออยู่แม้แต่น้อย เหมือนกับการเปลี่ยนแปลงของคนเรา พอเปลี่ยนไปแล้ว ตัวตนในอดีตก็คงจะหายไปเงียบๆ
แม้แสงดาวพร่างพราวจะสะดุดตา แต่ก็เทียบไม่ได้กับแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมายังผืนดิน เซียงคงที่อาบแสงจันทร์อยู่หาที่พอนั่งได้ แล้วก็นั่งเหม่อไปคนเดียว
คืนนี้เขาดื่มไปไม่น้อย แต่เหล้านั่นกลับทำให้เมาไม่ได้ ถ้ามันทำให้เมาได้ล่ะก็ คนจำนวนมากในชั้นที่หนึ่งของไอน์แครดคงจะดีใจจนเนื้อเต้นไปแล้ว