กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 บทที่ 14
“นายพูดจาเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย” อาร์โกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองเซียงคงด้วยสายตาเหมือนถามว่า ‘นายเป็นไข้รึเปล่าเนี่ย’
แม้ว่าในดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจะเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจจนไม่อยากจะเถียง แต่เรื่องที่ว่าเกมจะถูกเคลียร์ที่ชั้นห้าสิบมันก็ไม่ต่างอะไรกับเพ้อฝัน ไม่ใช่ไม่อยากเชื่อ แต่เป็นเพราะเชื่อไม่ลงต่างหาก
แม้เขาจะเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ แต่คำพูดที่ชวนตกใจแบบนั้น สุดท้ายก็คงถูกมองว่าเป็นแค่เรื่องล้อเล่นอยู่ดี
เซียงคงหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่ะ แต่ถ้าเกมมันถูกเคลียร์สำเร็จที่ชั้นห้าสิบจริงๆ ล่ะ”
ไม่อยากจะปล่อยผ่านหัวข้อนี้ไปอย่างขอไปที สุดท้ายก็เลยจำใจต้องใช้คำว่า ‘ถ้า’ ขึ้นมา