กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 177 บทที่ 79
“แล้วเธอล่ะ?”
เซียงคงเหลือบมองไป ไหล่สีเขียวเข้มและปีกหมวกของเธอเพิ่งจะเปียกไปแค่นิดเดียว จุดที่เด็กสาวยืนอยู่ แค่ถอยหลังไปไม่กี่ก้าวก็หลบเข้าไปในพื้นที่ใต้ชายคาได้แล้ว แต่เธอกลับไม่ยอมยืนอยู่ตรงนั้น และก้าวเข้ามาในม่านฝนแทน
“ถ้านายชอบตากฝน ฉันก็ชอบเหมือนกัน” เธอเอามือไพล่หลัง โน้มตัวมาข้างหน้านิดๆ มุมปากเผยรอยยิ้มซุกซน
เซียงคงยิ้มน้อยๆ เดินเข้าไปจับมือเธอ แล้วพากันเดินไปตามถนนเงียบๆ