กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 เกินความคาดหมาย
ห้องกว้างใหญ่เงียบสงัด คบเพลิงบนผนังลุกไหม้อย่างเงียบเชียบ สภาพแวดล้อมที่เกือบปิดตายไร้ซึ่งสายลม ทั่วทั้งห้องไม่มีเสียงอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
พอเซียงคงเดินตรงไปทางหีบสมบัติ เสียงฝีเท้าก็กลบเสียงหายใจที่เริ่มถี่กระชั้นขึ้นมาทันที เขารู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ถึงสมองจะเตรียมพร้อมรับมือกับการเกิดของมอนสเตอร์ไว้แล้ว แต่ก็ยังไม่อาจหาความรู้สึกปลอดภัยได้เลยสักนิดจากแสงไฟสว่างจ้านี้
เดินไปได้เกือบห้าสิบเมตร รอบตัวยังคงเงียบกริบ แสงตอนมอนสเตอร์เกิดอย่างที่คิดไว้ยังไม่โผล่มา ส่วนหีบสมบัติยังอยู่อีกตั้งร้อยห้าสิบเมตร
‘ห้าสิบเมตรแล้ว...’