กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 บทที่ 15
หลังจากนั้น บริเวณที่ฝังร่างหนึ่งชีวิตนี้ก็ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาอีก ไม่มีทั้งเสียงแมลงและเสียงคน ท่ามกลางบรรยากาศเงียบงัน มีเพียงความมืดมิดสุดสายตาที่บดบังการมองเห็นและกลบเสียงซักถามจนหมดสิ้น
คำถามนั้น ดูเหมือนจะได้คำตอบมาครึ่งหนึ่งแล้ว
เซียงคงมองความมืดมิดไร้ก้นบึ้งตรงหน้าแล้วนิ่งเงียบไปนานโดยไม่ขยับทำอะไร ราวกับลืมไปแล้วว่าวินาทีต่อไปต้องทำอะไร
คิริโตะทำตัวไม่ค่อยถูก เขามองอาร์โก้ที่ก้มหน้าซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมข้างๆ พลางเยาะตัวเองในใจว่า นี่มันสถานการณ์อะไรกัน แล้วฉันควรจะทำอะไรดีเนี่ย