กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ร่องรอย
ไม่มีใครที่จะย่ำอยู่กับที่ไปตลอดหรอก...
วังหยางกดความรู้สึกซับซ้อนที่ผุดขึ้นมาในใจลงไปอีกครั้ง แล้วฉวยจังหวะที่อาสึนะติดชะงักหลังใช้สกิลขั้นสูง เฉียดตัวผ่านเธอไปยืนขวางอยู่ตรงหน้า ราวกับเป็นกำแพงที่ไม่มีวันพังทลาย
กิ้งก่ายักษ์ตัวที่โดนดาเมจทั้งหมดของสกิลสตาร์สแปลชเข้าไปขยับไม่ได้ชั่วคราว แต่กิ้งก่ายักษ์อีกตัวยังคึกอยู่ มันเบิกตาแดงก่ำที่เกิดจากการจำลองอารมณ์โกรธ แล้วคำรามพลางพุ่งเข้าใส่วังหยาง กะจะชนเขาให้กระเด็น
“ไสหัวไป!”
แววตาของวังหยางเย็นเยียบ ตวาดลั่นพลางยกโล่กระแทกใส่กิ้งก่ายักษ์ที่พุ่งเข้ามา
ตูม!