เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 เจตนาแรกเริ่มที่เปลี่ยนไป?
มองไปทางที่อาร์โกจากไปอยู่นาน จู่ๆ วังหยางก็ยิ้มเจื่อน “ไหนบอกว่ามีธุระส่วนตัวไงล่ะ อาร์โก...”
ในป่าที่ทั้งวังเวงและเงียบสงัดเหลือเพียงเสียงพึมพำแผ่วเบา ราวกับดินแดนแห่งความตาย แต่กลับแฝงไว้ด้วยอันตรายมากมาย
จู่ๆ วังหยางก็ถอนหายใจออกมา หันหลังเดินกลับไปตามทางเดิม ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่สลัดไม่หลุด เขารู้ดีว่าอาร์โกไม่อยากทำแบบนี้ แต่ตัวเองกลับใช้น้ำใจที่อ้างขึ้นมาบีบให้เธอต้องตอบแทน
แต่บางเรื่องก็จำเป็นต้องทำ และต้องก้าวขาแรกออกไป โดยไม่มีที่ว่างให้เสียใจภายหลัง
พอกลับมาถึงจุดเกิดมอนสเตอร์สำหรับเก็บเลเวล คิริโตะกับอาสึนะก็ยังคงอยู่ที่เดิม ในช่วงเวลาที่เสียไปนั้น ดูเหมือนทั้งสองคนจะไม่ได้ล่าตั๊กแตนตำข้าวยอดแหลมต่อเลย
“แล้วอาร์โกล่ะ” คิริโตะจับความเคลื่อนไหวได้จึงมองตามเสียง พอเห็นวังหยางเดินมาคนเดียวก็เลิกคิ้วถามขึ้นมา
“ไปแล้วล่ะ” วังหยางชะงักฝีเท้าแล้วตอบ