เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 กิลด์มากมาย
ทั้งสองคนกินกันเหมือนผีปอบลง กวาดอาหารเลิศรสจนเกลี้ยงโต๊ะ มอนสเตอร์หลักในชั้นที่สองเกือบทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับวัว อาหารที่จัดหามาส่วนใหญ่จึงเป็นเนื้อวัว ทำเอาวังหยางกินอย่างเอร็ดอร่อยสะใจไปเลย
พอกินอิ่มหนำสำราญ วังหยางก็เรอออกมาด้วยความพอใจ เอามือกุมท้องแล้วหลับตาลิ้มรสชาติที่ยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้น
“ขอบใจนะ” อัลโกที่กินจนพุงกางเหมือนกันจู่ๆ ก็เอ่ยขอบคุณ
วังหยางลืมตาขึ้น เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย “ขอบคุณเรื่องอะไร?”
“ที่ช่วยรักษาชื่อเสียงให้ฉันไงล่ะ...” อัลโกเท้าคาง ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
วังหยางยิ้มอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่พอคิดถึงผู้เล่นกลุ่มนั้นที่โดนยุแยงเพียงไม่กี่คำก็เริ่มสงสัย แววตาของเขาก็เย็นชาลงโดยไม่รู้ตัว อัลโกเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้เข้าพอดี รอยยิ้มจึงหุบลงทันที