กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 พรสวรรค์ของวังหยาง
เจ้าจะกลัวก็ได้ แต่ห้ามถอย
วังหยางจำไม่ได้ว่าเคยอ่านประโยคนี้มาจากไหน แต่ในตอนนี้ เขาเข้าใจความหมายที่ประโยคนี้อยากจะสื่อได้อย่างลึกซึ้ง
บางครั้ง คนเราก็ไม่กล้าก้าวออกไปเพียงเพราะความกลัว ทั้งที่ตรงหน้าเป็นแค่รอยแยกกว้างไม่ถึงครึ่งเมตร แต่พอก้าวข้ามไปได้แล้ว ถึงได้รู้ว่ามันก็ไม่ได้มีอะไรเลย ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้สักนิด
พอวังหยางฆ่ามอนสเตอร์ตัวแรกในเขตเขาวงกตได้โดยเจ็บตัวแค่นิดเดียว ความกลัวก็สลายหายไปจนหมด เหมือนกับผู้เล่นส่วนใหญ่ที่เพิ่งเข้ามาในเขตเขาวงกตเป็นครั้งแรก แล้วพบว่าเขาวงกตไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดไว้เลย