กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ไม่ควรเป็นแบบนี้
“เธอชื่ออะไรเหรอ”
วางหยางที่ไม่ได้ยินเสียงตอบอยู่นานเปลี่ยนมาถามชื่อแทน แต่เด็กสาวก็ยังคงจ้องมองเขาตาไม่กะพริบ ทำเอาเขาเก้อไปเหมือนกัน แถมเขายังรู้สึกได้ว่า แม้เธอจะมองมาที่เขาอยู่ก็จริง แต่ในแววตากลับไม่มีเขาอยู่เลย
วางหยางถอนหายใจเบาๆ หยิบผลเพลิงออกมาลูกหนึ่งวางไว้ตรงหน้าเด็กสาว โอนกรรมสิทธิ์ของผลเพลิงให้เธอ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “พักผ่อนให้สบายนะ”
พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินออกจากห้องไป โดยไม่ได้เห็นเลยว่า จังหวะที่เขาก้าวออกไป แววตาที่ทั้งเลื่อนลอยและเศร้าสร้อยของเด็กสาวกลับมีประกายแปลกตาผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง