กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 ดื่มด่ำความสุข
หลังจากเดินออกมาจากลานกว้างใจกลางเมือง วังหยางยืนลังเลอยู่ในตรอกเล็กๆ อยู่นานสองนาน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังทิศทางของโรงแรม
ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ยอมแพ้และไม่คิดจะต่อสู้อีก มักจะพักอยู่ในโรงแรมตอนกลางคืน พอถึงตอนกลางวันก็เดินเตร็ดเตร่ไปมาในเมืองอย่างไร้จุดหมาย ฆ่าเวลาที่ไม่มีความหมายให้ผ่านไป แล้วก็เฝ้ารอค่ำคืนมาเยือน ใช้ชีวิตไปวันๆ ราวกับซากศพเดินได้ไม่มีผิด
เมื่อเทียบกันแล้ว พวกผู้เล่นที่เลือกจะจับดาบสู้นั้นถือว่ามีความเป็นอยู่ที่ดีทีเดียวจากการหาผลตอบแทนได้เรื่อยๆ บางคนที่ชอบดื่มเหล้ายังพอมีเวลาพักไปนั่งจิบเบาๆ ได้สักแก้วสองแก้ว