เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเขาของสำนักเจิ้งอีแห่งนี้มีพืชพรรณไม่ดกดื่นนัก อีกทั้งยังไม่เต็มไปด้วยหญ้าวิญญาณเช่นขุนเขาอื่น ๆ จึงมีผู้คนมาเยือนน้อย
สวี่ชิงฮวนรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง นางรู้สึกราวกับศีรษะกำลังจะแตก ทั้งร่างประหนึ่งมีเปลวเพลิงกำลังแผดเผาอย่างร้อนระอุ
นางรู้สึกว่าสภาพเช่นนี้ช่างคุ้นเคยอย่างผิดปกติ ราวกับก่อนหน้านี้นางเคยสัมผัสกับความทรมานเช่นนี้มาก่อน
นางพิงอยู่ข้างต้นไม้ ค่อย ๆ นั่งลง พยายามโคจรพลังวิญญาณภายในร่าง ทว่าความเจ็บปวดและความกระหายแผดเผากลับเริ่มทำให้สติของนางพร่าเลือน
“เฉิงคุน… เจ้าไปขุนเขาหิมะแดง ช่วยตามหาอาจารย์ของข้าให้ที…”
สวี่ชิงฮวนกดขมับ พลางลอบร่ำร้องในใจ
หลี่เฉิงคุนบอกนางว่า เขาค้นพบแร่วิญญาณก้อนหนึ่งในบริเวณหลังเขาแห่งนี้ ทว่าข้าง ๆ กลับมีสัตว์ร้ายคอยจ้องเขม็ง จึงวิงวอนให้นางมาช่วย