กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนขุนเขาหิมะแดงในเวลานี้ แม้จะไม่มีศิษย์คนอื่นอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ได้ปกคลุมไปด้วยหิมะที่ไม่ละลายตลอดปีดังที่เส้นเรื่องในอีกสิบปีข้างหน้าบรรยายเอาไว้
แม้ชื่อของมันจะมีคำว่า “หิมะ” อยู่ แต่เมื่อมองดูแล้วกลับไม่ต่างจากเทือกเขาอื่น ๆ ปราณวิญญาณโอบล้อม และยังมีสีเขียวแซมอยู่บ้าง
ไม่รู้ว่าเหยียนอวี่ปิงมองออกถึงความสงสัยของชุยซู หรือเพราะมีคนถามถึงเรื่องนี้อยู่บ่อย ๆ นางจึงชี้ไปยังยอดเขาพลางเอ่ยว่า
“ปีนั้นข้าตระหนักมรรคและทะลวงผ่านที่นี่ ข้ามีรากวิญญาณเหมันต์ ยามทะลวงผ่านได้ชักนำปราณวิญญาณฟ้าดินมา ดังนั้นเมื่อหลายปีก่อนบนภูเขาจึงมีหิมะสะสมอยู่”
ชุยซูถามด้วยความอยากรู้ว่า “แล้วเหตุใดตอนนี้จึงไม่มีแล้วเล่า?”