กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในเมืองผิงโจว
ในภัตตาคารแห่งหนึ่ง มีคนผู้หนึ่งขยิบตาพลางทำสีหน้าลับลมคมใน น้ำเสียงคลุมเครือราวกับมีนัยแอบแฝง
“สหายเต๋า เจ้าเพิ่งมาถึงผิงโจวของพวกเราหรือ? เคยได้ยินเรื่องนั้นหรือไม่?”
ผู้บำเพ็ญที่โต๊ะข้าง ๆ ส่งยิ้มรู้กันกลับมา
“ท่านพี่ผู้นี้ คงไม่ได้หมายถึง…เรื่องนั้นกระมัง!”
คนที่เอ่ยปากคนแรกดวงตาเป็นประกาย รอยยิ้มตรงมุมปากแทบสะกดกลั้นไว้ไม่อยู่ ต่อให้ต้องยกหินยักษ์หนัก 5,000 กิโลกรัมก็ยังยากจะกดรอยยิ้มนั้นลง
“เรื่องนี้น่ะหรือ ตอนนี้ในเมืองผิงโจวของพวกเราเรียกได้ว่าไม่มีผู้ใดไม่รู้ ไม่มีผู้ใดไม่เคยได้ยิน”
คนที่โต๊ะข้าง ๆ โบกมือไปมา
“โอ๊ย! ไม่ใช่แค่ผิงโจวของพวกเจ้าหรอก ไม่รู้ว่าใครกันที่เอาเรื่องนี้ไปเล่าต่อจนกลายเป็นเรื่องพิสดารอื้อฉาวแพร่ไปทั่ว”