เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
(สถานที่ฝากสมอง)
“ชุยซู วันนี้ต่อหน้าพยานจากหลายตระกูล เรื่องการหมั้นหมายระหว่างเจ้ากับข้าถือเป็นอันยุติเสียเถิด”
“เมื่อหลายปีก่อน เจ้าเสกสรรนามอัจฉริยะขึ้นมาเพื่อสัญญาหมั้นนี้ แม้แต่ลุงยังถูกเจ้าหลอกลวง แถมยังอาศัยเรื่องนี้รังแกพี่น้องอีก บัดนี้หากเจ้ารู้จักถอยถอนหมั้นเสีย ยังพอรักษามิตรไมตรีของทั้งสองตระกูลไว้ได้ นี่คือหินวิญญาณระดับสูง 3,000 ก้อน ถือเสียว่าเป็นค่าชดเชยความหลงรักของเจ้า”
บุรุษผู้นั้นมีร่างกายสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา เพียงระหว่างคิ้วกลับเจือแววดูแคลนอยู่เล็กน้อย ทำให้กลิ่นอายเหนือโลกาที่ชุดขาวทั้งร่างสร้างขึ้นลดทอนไปไม่น้อย
“พี่เสิ่น อย่ากล่าวเช่นนั้นเชียว ท่านพี่บำเพ็ญมาหลายปีแต่ตบะไม่รุดหน้า ย่อมต้องทุกข์ใจอย่างยิ่งอยู่แล้ว หากท่านพูดเช่นนี้ นางจะวางตัวอย่างไรเล่า”
สาวน้อยโฉมงามข้างกายบุรุษหนุ่มกลอกดวงตางดงามไปมา จากนั้นจึงเอ่ยเสริมเบา ๆ อีกประโยค
“ผู้คนอยู่ที่นี่มากมาย หากทำให้ตระกูลชุยเสียหน้า เช่นนั้นท่านพี่มิใช่จะต้อง...”
แม้นางจะทำท่าราวกับกำลังเกลี้ยกล่อมด้วยเจตนาดี แต่ถ้อยคำเหล่านี้แทบไม่ต่างจากการจับคนไปย่างบนกองไฟ