กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 165: จับไม่ได้ จับไม่ได้ นายก็ให้จงขุยไปจับสิ
จางหย่วนปิดประตูให้เรียบร้อย
พอหันกลับมา เขาก็ถึงกับงง!
“เอ๊ะ เดี๋ยวนะ พวกนายสองคนกำลังทำอะไรอยู่?”
เขามองสองพี่น้องที่คุกเข่าอยู่บนพื้น เอาหน้าผากแตะพื้น และตัวสั่นไปทั้งร่าง ก่อนถามอย่างสงสัย
“พวกเรา พวกเรา...” ชิงสือคิดหาทางออกอย่างรวดเร็ว แล้วหัวเราะแห้ง ๆ
“เมื่อกี้พวกเราปีนบันไดขึ้นมา ขาอ่อนน่ะ ขาอ่อน!!”
พูดจบ เขาก็สะกิดชิงหยาที่คุกเข่าอยู่บนพื้นและยกก้นโด่ง
“อ๋อ ใช่ ๆ ๆ ปีนบันไดมา ขาอ่อนน่ะ!”
ชิงหยาเงยหน้าขึ้น แล้วแอบเหลือบมองภาพจงขุยด้วยความหวาดกลัว