บทที่ 122: เฉิงหานอาการหนัก กับเหรียญเครื่องรางจักรพรรดิสวรรค์หยวนเทียนของจางหย่วน

บทที่ 122: เฉิงหานอาการหนัก กับเหรียญเครื่องรางจักรพรรดิสวรรค์หยวนเทียนของจางหย่วน

เฉิงจิ้นไหลที่อยู่ปลายสายร้องอุทานด้วยความตกใจ

จากนั้นก็ได้ยินเสียงโครมครามดังขึ้น

ดูเหมือนโทรศัพท์จะตกลงพื้น

จางหย่วนเรียก “พี่เฉิง” อยู่สองครั้ง แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีเสียงตอบรับ

เขาจึงวางสายแล้วรีบไปโรงพยาบาลทันที

หวังอวิ๋นเห็นว่าจางหย่วนมีธุระ จึงเรียกรถกลับไปเองอย่างรู้กาลเทศะ

ตอนที่จางหย่วนกับหานอวี้ฮวาไปถึงโรงพยาบาล

เฉิงหานถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินไปแล้ว

เฉิงจิ้นไหลเดินวนไปวนมาอยู่ด้านนอกอย่างร้อนรน เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก