บทที่ 118: ฆ่าไม่ตายงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นถ้าฉันลงมือเองล่ะ?

บทที่ 118: ฆ่าไม่ตายงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นถ้าฉันลงมือเองล่ะ?

ในเวลาเดียวกัน

ห้องทำงานของจ้าวไห่หมิน

จ้าวไห่หมินกำลังใช้โทรศัพท์มือถือรุ่นปุ่มกดเครื่องนั้นโทรออก

โทรศัพท์ดังอยู่สามครั้งก่อนจะมีคนรับสาย

เสียงที่ฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อยดังมาจากปลายสาย

“ฮัลโหล?”

“เรื่องไปถึงไหนแล้ว?” จ้าวไห่หมินถาม

ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนอารมณ์จะพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“เฮีย อย่าพูดถึงเลย แม่งเหมือนเจอผีจริง ๆ”