บทที่ 73: ชิงสือผู้หวาดกลัว หรือว่าฉันเองก็…??

บทที่ 73: ชิงสือผู้หวาดกลัว หรือว่าฉันเองก็…??

คน!

บนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง มีคนนั่งอยู่จริงๆ

เขาหันหน้าเข้าหาหน้าต่าง ดวงตาเบิกกว้าง

หัวใจของชิงหย่าแทบหลุดออกมาจากอก เขาเอื้อมมือแตะเอว แล้วกระบี่สั้นเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ

เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าเสียงกรีดร้องจะปลุกคนทั้งหมู่บ้านให้ตื่น

และเตรียมพร้อมจะขว้างกระบี่สั้นออกไป แทงทะลุลำคอของคนคนนั้น

เขาฝึกศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก ในระยะใกล้ขนาดนี้ เขายังมั่นใจว่าตัวเองสังหารอีกฝ่ายได้ในกระบวนท่าเดียว

แต่…

“หืม? ไม่ใช่สิ!!”