บทที่ 59: โธ่เอ๊ย~~~~ ปัวะโปยศักดิ์สิทธิ์สิบแปดครั้งรวด นายไม่บอกกันก่อนล่ะ!

บทที่ 59: โธ่เอ๊ย~~~~ ปัวะโปยศักดิ์สิทธิ์สิบแปดครั้งรวด นายไม่บอกกันก่อนล่ะ!

ปัง!

แรงกระแทกครั้งนี้ไม่ใช่เบาๆ เลย

ข้อมือของไก่ขนเหลืองหักบิดเป็นมุมประหลาดจนมองเห็นได้ชัด

ทั้งบริเวณเงียบกริบลงในพริบตา

รวมถึงไก่ขนเหลืองเองด้วย

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ส่งเสียงร้องโหยหวน กอดข้อมือแล้วล้มลงไปนอนกับพื้น

“อ๊ากกกกก มือฉัน มือฉัน อ๊ากกกกก!!”

เขาดิ้นกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด

ทุกคนลอบสูดลมหายใจด้วยความหวาดเสียว