บทที่ 46: ยิงสิบครั้ง แต่ไม่มีนัดไหนยิงออกเลย นี่นายเป็นปลาคาร์ปนำโชครึไงวะ!!

บทที่ 46: ยิงสิบครั้ง แต่ไม่มีนัดไหนยิงออกเลย นี่นายเป็นปลาคาร์ปนำโชครึไงวะ!!

จางหย่วนจ้องเหลยหู่อย่างเขม็ง ราวกับอยากจะกินเขาเข้าไปทั้งตัว

เหลยหู่นั่งนิ่งอย่างใจเย็น ใบหน้าแต้มรอยยิ้ม

หัวหน้าแก๊งคนอื่น ๆ ต่างเงียบกริบ พยายามหดตัวถอยหลังเพื่อลดการมีตัวตนให้มากที่สุด

ผ่านไปครู่ใหญ่

จางหย่วนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหัวเสีย พลางสบถว่า “แม่งเอ๊ย ฉันยอมแล้ว จะเล่นยังไง?”

เหลยหู่แสยะยิ้ม เขาหยิบปืนลูกโม่บนกองเงินขึ้นมา สะบัดมือครั้งเดียว โม่ปืนก็ถูกถอดออก

เขาค่อย ๆ เอากระสุนออกทีละนัด รวมทั้งหมดห้านัด

สุดท้ายเหลือกระสุนอยู่ในโม่เพียงนัดเดียว

เขากระแทกโม่กลับเข้าที่อย่างแรง ก่อนหมุนมันหนึ่งรอบ