บทที่ 40: อาจารย์สายดำขวัญผวาจนแทบเสียสติ และความตกตะลึงของเวินจือเซี่ย

บทที่ 40: อาจารย์สายดำขวัญผวาจนแทบเสียสติ และความตกตะลึงของเวินจือเซี่ย

“พวกคุณ...”

ชายที่มีหน้าตาราวกับงูพิษกวาดสายตาเย็นชื้นน่าขนลุกไปทั่วใบหน้าของเวินจือเซี่ย

จากนั้นแววตาก็เผยความหมายบางอย่างที่อ่านไม่ออก

เวินเสี่ยวชุนรีบเดินเข้าไปหา แล้วกระซิบอะไรบางอย่างกับชายงูพิษ

ระหว่างพูด เธอยังเหลือบมองเวินจือเซี่ยไปด้วย

จากนั้นชายคนนั้นก็พยักหน้า ก่อนพูดภาษาจีนกระท่อนกระแท่นว่า “เธอ ตามฉันเข้ามา”

“ยืนเอ๋ออยู่ทำไม รีบเข้าไปกับผู้วิเศษสิ”

เวินเสี่ยวชุนเห็นเวินจือเซี่ยยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม จึงเร่งเธอ

เวินจือเซี่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล