บทที่ 38: เวินจือเซี่ยโทรมา

บทที่ 38: เวินจือเซี่ยโทรมา

กินข้าวเสร็จแล้ว

ทั้งสองโบกมือลากัน

ไม่มีใครคิดจริงจังกับคำพูดเมื่อครู่นี้

แม้แต่จางหย่วนเองก็ยังไม่เชื่อ

หรือว่าเขาจะไปช่วยสาวงามจริง ๆ น่ะเหรอ

เป็นไปไม่ได้

หลังแลกรางวัลเสร็จ จางหย่วนก็ยังไม่มีธุระอะไร และไม่รีบร้อนกลับไป

เขาเลยตัดสินใจเดินเที่ยวเมืองกว่างให้เต็มที่

แต่เดินเที่ยวคนเดียวก็ออกจะน่าเบื่อเกินไปหน่อย