กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 578 ฉันมีน้องสาวคนหนึ่ง
เช่นนี้เอง คนทั้งห้าก็เดินสัญจรไปมาบนสะพานแขวนไม่หยุดหย่อน ปฏิบัติหน้าที่อย่างสุดความสามารถในการปลอบประโลมความเสียดายในใจของเหล่าวิญญาณทั้งหลาย ส่งพวกมันข้ามสะพานไปยังแท่นวัฏสงสาร
วิญญาณคนตายมีมากเกินไปจริง ๆ พวกเขายุ่งกันไม่รู้ว่านานเท่าไร ถึงกับรู้สึกว่าสามห้าวันก็มี ต่างเหนื่อยจนตาลาย แต่ฝูงชนที่แออัดบนสะพานก็ค่อย ๆ กระจายหายไป เหลือวิญญาณเพียงหยิบมือสิบกว่าตนเท่านั้น
เจียงเฮ่อไป๋เก็บน้ำตาแห่งความอาลัยหยดสุดท้ายเสร็จ แล้วบอกทุกคนว่า “ขวดของข้าเต็มแล้ว ข้าจะไปส่งที่แม่เฒ่าเหมิงก่อน ที่เหลือฝากพวกเจ้าแล้ว”
“ได้ พี่ไปก่อนเถอะ เหลือไม่กี่ตนแล้ว เดี๋ยวพวกเราตามไป” เจียงอวี๋รับคำ