กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 567 วันที่จิตแห่งมรรคาแตกสลาย
เยว่ซื่อหงกระตุกมุมปาก รอยยิ้มเจ็บปวดน่าเกลียด เบ้าตาร้อนผ่าว ในที่สุดน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ปนกับเลือดดำที่แห้งกรังอยู่บนใบหน้าไหลคดเคี้ยวลงมา
“พวกเขายังไม่ทันคิดด้วยซ้ำว่านักพรตตนนั้นกับสิ่งที่เรียกว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์นั่นเป็นของจริงหรือของปลอม พวกเขาคิดถึงเรื่องของอาเหอของข้าเป็นสิ่งแรก”
“พวกเขาไปถามอาเหอถึงวันเดือนปีเกิดของนาง อาเหอผู้ซื่อบริสุทธิ์ไม่รู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร จึงบอกไปตามความจริง”
“แต่ไม่คิดเลยว่านางกลับเป็นดวงชะตาที่ผู้บำเพ็ญสายมารต้องการพอดิบพอดี”