กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 437 ชีวิตที่เหลือจากนี้ไป จงอย่าสงบสุข!
เจียงอวี๋ยกตัวอย่างต่อ “เด็กสาวสิบห้าปีถูกพนักงานบาร์เรียกไปดื่มเป็นเพื่อน แล้วดื่มเครื่องดื่มที่คนอื่นผสมยาเสพติดไว้จนตายเพราะพิษยา คุณเขียนไว้ว่าอย่างไร”
“‘เด็กสาวสิบห้าปีดื่มมากเกินไปในยามวิกาล ช่วยชีวิตไม่ทันเสียชีวิต’”
“อีตัวร้าย! ใครสอนให้เจ้าเขียนพาดหัวแบบนี้? ทั้งที่เป็นคดีทำร้ายร่างกายที่มีชายฉกรรจ์สี่คนจงใจวางยาพิษ กลับถูกเจ้าเขียนให้ดูเหมือนเป็นความประมาทส่วนตัวของเธอเอง ช่วยตัวเองไม่ได้”
“ทำไมประธานของประโยคมีแต่ผู้เสียหาย? คนที่ให้ยาพิษ คนที่บังคับกรอกเหล้า คนที่จัดวงเหล้า หายเงียบไปหมด!”