กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 327 ลูกคือเหตุผลให้มีชีวิต
“ฉันยังคงเป็นซางเยวี่ยนคนเดิมที่นั่งเล่นเปียโนเงียบ ๆ คอยเล่นเพลงที่เป็นของเขาให้เขาฟัง ยามเขาอ่อนล้า ฉันก็จะจับมือเขาอย่างเบามือ
“ความรักของเราไม่ได้หวือหวาสะเทือนฟ้า ไม่ได้สะเทือนดิน มีเพียงสายน้ำไหลเอื่อย ๆ ไปเรื่อย ๆ
“เขาปกป้องฉันด้วยวิธีของเขา ฉันให้ความอบอุ่นแก่เขาด้วยความอ่อนโยนของฉัน
“ต่อมา เราก็แต่งงานกันราวกับเป็นเรื่องธรรมดา
“จริง ๆ แล้วฉันรู้ดี ฐานะที่ธรรมดาของฉันคงไม่เป็นที่ยอมรับของครอบครัวเขา แต่เขาไม่เคยปล่อยให้ฉันต้องกังวลเรื่องพวกนี้เลย ฉันไม่รู้ว่าเขาพยายามทำอะไรมาบ้างอยู่เบื้องหลัง เขาก็ไม่ยอมให้ฉันยุ่งด้วย