ตอนที่ 46 หมู่บ้านประหลาด

ตอนที่ 46 หมู่บ้านประหลาด

พอเข้าไปในหมู่บ้าน ทุกหนทุกแห่งล้วนเผยความพิกลพิการออกมา

ตามชนบท บ้านเรือนส่วนใหญ่ล้วนเลี้ยงสัตว์ปีก ถ้ามีคนแปลกหน้าเข้ามาในหมู่บ้าน ตามเหตุผลแล้วควรจะได้ยินไก่ขันหมาเห่า คึกคักวุ่นวายไม่น้อย

แต่ตอนนี้ในหมู่บ้านกลับเงียบสนิท ไก่ เป็ด ห่าน หมา ต่างหมอบราบอยู่ในลานบ้าน หัวตกหูตก ดูซบเซาไร้เรี่ยวแรง

ถังโต้วโต้วหยิบก้อนหินเล็ก ๆ ขว้างใส่หมาดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่หน้าประตูบ้านหลังหนึ่ง หมาดำตัวนั้นเพียงกลอกตาเหลือกมองเขาแวบหนึ่ง แล้วก็หลับตาลงอีกครั้ง

ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่นกกระจอกนกเล็ก ๆ ที่พบเห็นได้ทั่วไปในชนบทก็เหมือนหายไปหมด ปลายกิ่งไม้และซอกหญ้าเงียบสงัด เสียงแมลงและเสียงนกร้องที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตนั้นไม่ได้ยินแม้แต่เสียงเดียว