กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชาเขียวร้อนนน
ตอนที่ 13 เจียงเสวี่ยเวยคืนสู่ใบหน้าดั้งเดิม
“666……” เจียงอวี๋ไม่พูดอะไรอื่น ทำมือเป็นเลข 6 ให้เธอ
เจียงเสวี่ยเวยดีใจแทบคลั่ง กอดเธอแน่นด้วยความสุข แล้วดึงมือของเธอให้นั่งลงบนเตียง จับมือเธอไว้แน่นกล่าวขอบคุณอย่างจริงใจ “ขอบคุณมากเลยนะ ถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่นานก็ต้องเอาด้ายเชือกไปผูกคอตายแน่ โชคดีที่มีเธอนะพี่”
“อ้าว เมื่อวานยังบอกว่าไม่ดีใจที่ได้รู้จักฉันไม่ใช่เหรอ” เจียงอวี๋หยอกล้อพร้อมยิ้ม
เจียงเสวี่ยเวยอับอายจนหน้าตาแดงก่ำ น้ำตาคลอ มองอย่างน่าสงสารแล้วขอโทษเธอ “ขอโทษนะพี่ ทุกอย่างเป็นความผิดของฉันเอง เมื่อวานฉันทำเกินเหตุจริง ๆ”
“ฉันเจอเรื่องแย่ ๆ มา แล้วก็อ่านนิยายมากไปหน่อย พอเธอกลับมา ฉันก็คิดไปเองว่าฉันกำลังจะสูญเสียความรักของพ่อแม่ไป”
“เธอรู้ใช่ไหมว่าตอนฉันอายุสามขวบ พ่อแม่แท้ ๆ ของฉันก็ตายไป พ่อกับแม่รับฉันมาเลี้ยง ให้บ้านฉันหลังหนึ่ง บ้านนี้คือทั้งหมดของฉัน”
“ฉันกลัวมากจริง ๆ กลัวว่าเธอจะโทษฉันที่แย่งที่ของเธอ กลัวว่าเธอจะโทษฉันที่ได้ใช้ความรักของพ่อแม่แทนเธอมาสิบกว่าปี”