กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192 ก็สงสารผมหน่อยเถอะ
พอทั้งสองคนกลับมาอีกครั้ง ทหารชั้นผู้น้อยกลุ่มนั้นก็ขนอิฐกับดินแดงลงเสร็จและจากไปแล้ว
“ภรรยาจ๋า ช่วงนี้คงต้องให้เธอลำบากไปก่อนนะ ห้องล้างหน้ากับห้องน้ำต้องรอให้ฉันว่างแล้วค่อย ๆ ทำ คงจะเสร็จไม่เร็วหรอก” น้ำเสียงของจ้าวอี๋ลู่มีความรู้สึกผิดอยู่บ้าง
“จะเรื่องอะไรกันล่ะ ช่วงนี้ฝานโหย่วเฉิงไม่ใช่กำลังว่างอยู่หรือไง เดี๋ยวให้เขามาช่วยทำด้วยสิ ไม่อย่างนั้นเขาก็ว่างเปล่าอยู่ดี ในเมื่อรับเขาเป็นพี่ชายแล้ว ก็จะถือว่าเขาเป็นคนนอกไม่ได้ ต้องใช้ก็ต้องใช้!” ฝานฮวาพูดอย่างมั่นใจว่าตนมีเหตุผล
จ้าวอี๋ลู่พยักหน้า ไม่มีความเห็นคัดค้านต่อข้อเสนอของฝานฮวา ทั้งสองคนจึงเดินเบา ๆ เข้าบ้าน กลัวว่าจะทำให้พี่น้องสองคนที่เพิ่งหลับตื่นขึ้นมา