เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 141 ฝานฮวาดังระบือไปทั่ว!
คืนนั้น หวังซีเยว่พักนอนชั่วคราวในห้องที่เกิ่งอ้ายหลิงเคยอยู่ เธอนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงอย่างไรก็นอนไม่หลับ สมองเต็มไปด้วยเรื่องที่กำลังจะเขียนต่อไป ในที่สุดเธอก็อดทนไม่ไหว หยิบกระดาษกับดินสอที่ฝานฮวาใช้วาดรูปตอนกลางวันมาจากห้องนั่งเล่น แล้วอาศัยแสงจากหลอดไฟไส้สีเหลืองอบอุ่น จดบันทึกแรงบันดาลใจที่พลุ่งพล่านในสมองลงไปอย่างลื่นไหล
จนถึงกลางดึก กระดาษวาดเขียนขนาดสี่ไคว่ทั้งแผ่นเต็มไปด้วยตัวหนังสือ หวังซีเยว่ไม่อยากไปรบกวนฝานฮวาขอยืมกระดาษอีกทั้งยังกลัวว่าจะเปลืองค่าไฟฟ้ามากเกินไป จึงได้ไปนอน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ซูฉิงฉิงก็มาเคาะประตู...
ฝานฮวารู้สึกเสียใจสุด ๆ ที่เมื่อวานพาเจ้าตัวแสบคนนี้กลับบ้าน ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะยังมีวันสงบสุขอีกหรือไม่
ซูฉิงฉิงมองหวังซีเยว่ที่ใต้ตามีวงดำ แต่ดวงตากลับเปล่งประกายเป็นพิเศษอย่างไม่อยากเชื่อ “หวังต้า-ยา คุณฝานร่ายมนตร์อะไรใส่เธอหรือเปล่า? ทำไมสภาพจิตใจของเธอถึงได้เปลี่ยนไปทั้งคนเลย?”