เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 ละสายตาไม่ได้
ฝานฮวามองธนบัตรต้าเหลียนที่จ้าวอี๋ลู่ทิ้งไว้ในมือ ตั้งยี่สิบใบ สองร้อยหยวนเลยนะ คนธรรมดาทำงานทั้งปีก็ไม่แน่ว่าจะเก็บได้มากขนาดนี้ เงินจำนวนนี้แทบจะเท่ากับหมื่นกว่าหยวนในอีกสี่สิบปีให้หลัง
จ้าวอี๋ลู่คนนี้จำเธอได้อย่างไร? แล้วทำไมถึงให้เงินเธอมากขนาดนี้?
ฝานฮวาคิดวิเคราะห์อย่างจริงจัง เดาว่านี่คงเป็นเพราะ...ตอนที่เหอซือเหยียนเป็นปัญญาชนลงชนบทอยู่ในหมู่บ้าน เขาในฐานะน้องชายเคยมาหาพี่ชายที่หมู่บ้าน และเคยพบกับเจ้าของร่างเดิมอย่างฝานหลีฮวา เพียงแต่เธอไม่มีความทรงจำของฝานหลีฮวา ในหนังสือก็ไม่ได้เขียนถึง เลยไม่รู้เท่านั้น
ดูท่าทีของจ้าวอี๋ลู่ที่มีต่อเธอวันนี้ หลังเหอซือเหยียนกลับปักกิ่ง คงจะเล่าเรื่องที่สองคนเคยนอนด้วยกันให้เขาฟัง จ้าวอี๋ลู่เลยเข้าใจผิด ตอนนี้มองเธอเป็นพี่สะใภ้ในอนาคต เห็นเธอน่าสงสารเลยช่วยเหลือเจือจานหน่อย!