กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 242 ไปดูที่ค่ายทหาร
ตอนนี้ที่บ้านมีถังก๊าซหุงต้มแล้ว ไม่ต้องก่อไฟ เจียงซานจึงทำกับข้าวเสร็จอย่างรวดเร็ว พอยกกับข้าวออกมาก็ตะโกนร้องเรียก:
“แม่ เสี่ยวอี้ กินข้าวได้แล้ว”
ลู่หว่านจือกับเฉินซู่อี้ที่อยู่ในลานบ้านได้ยินเข้าก็ขานรับ
“จ้า มาแล้ว ๆ”
คนในบ้านมีอยู่แค่นั้น ไม่นานก็นั่งประจำที่ข้างโต๊ะกันเรียบร้อย
เสี่ยวซู่อี้รู้สึกว่าชีวิตตอนนี้มีความสุขมาก นอกจากพ่อที่ไม่ค่อยได้กลับมา ยายกับแม่ก็คอยอยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลา
“ว้าว แม่ กับข้าวที่แม่ทำดูน่ากินจังเลย วันนี้ผมต้องกินข้าวสองชามให้ได้”
ทันทีที่นั่งลง เสี่ยวซู่อี้เห็นกับข้าวบนโต๊ะก็เอ่ยชมแม่ สีหน้าท่าทางดูเกินจริงไปหน่อย ท่าทางแบบนี้ของเขาช่างแตกต่างกับตอนอยู่ข้างนอกราวฟ้ากับเหว!
อยู่ที่บ้าน เขาสามารถแสดงนิสัยเด็ก ๆ ออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่อยู่ข้างนอก เขาจะเป็นเด็กที่รู้ความและว่าง่าย