ตอนที่ 238 ชีวิตแบบนั้นช่างสุขสบายเหลือเกิน

ตอนที่ 238 ชีวิตแบบนั้นช่างสุขสบายเหลือเกิน

ฤดูร้อนมาเยือนแล้ว กิจการของพี่สาวจูก็เริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง

สภาพอากาศยิ่งร้อน ธุรกิจของเธอก็ยิ่งดีขึ้น

วันนี้ ลู่หว่านจือไปส่งเด็กเสร็จแล้ว ซื้อกุ้งมานิดหน่อยก็รีบกลับบ้าน อย่าเห็นว่าเป็นช่วงเช้าเชียว แต่อุณหภูมิกลับไม่ต่ำเลย ตอนปั่นจักรยานยังพอทำเนา มีลมพัดช่วยให้เย็นขึ้นบ้าง พอหยุดปั่นเท่านั้นแหละ เพียงไม่นาน เหงื่อก็ไหลโชกไปทั้งร่าง

ดังนั้นพัดลมที่บ้านของลู่หว่านจือจึงเปิดทิ้งไว้ตลอดทั้งวัน ไม่อย่างนั้น เธอคงทนอยู่ไม่ไหว

อากาศอบอุ่นขึ้นแบบนี้ ดอกไม้ในลานบ้านของลู่หว่านจือก็พากันเบ่งบาน สิ่งที่ลู่หว่านจือชอบทำมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ ยกเก้าอี้เอนตัวหนึ่งออกไป นอนเล่นอยู่ในลานบ้าน

ระเบียงซุ้มดอกไม้นี้ช่วยบังแสงอาทิตย์ให้เธอได้พอดิบพอดี เธอยังยกพัดลมออกมาอีกตัวหนึ่ง พลางเปิดพัดลมเป่า พลางสูดกลิ่นหอมของมวลดอกไม้ ข้างเก้าอี้เอนยังมีโต๊ะตัวเล็ก ด้านบนวางของกินไว้จำนวนหนึ่ง ชีวิตแบบนั้นช่างสุขสบายเหลือเกิน

ลู่หว่านจือพึงพอใจกับชีวิตของตัวเองเป็นพิเศษ วัน ๆ เอาแต่กิน ๆ ดื่ม ๆ พอกินเสร็จก็นอนเอกเขนกโดยไม่ต้องกลัวอ้วน สำหรับคนขี้เกียจอย่างเธอแล้ว มันช่างดีงามเหลือเกินจริง ๆ

อย่างในชาติก่อนของเธอ เพื่อที่จะรักษารูปร่าง ล้วนต้องควบคุมความอยากอาหาร อันนี้กินมากเกินไปไม่ได้ อันนั้นแตะต้องไม่ได้ บางครั้งกินมากไป ก็ยังต้องไปออกกำลังกายที่ฟิตเนส ช่างน่าเวทนาอย่างยิ่ง