เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 236 ยีนนักปลูกผักตื่นขึ้นแล้ว
ตอนนี้มีคนทำมาค้าขายมากขึ้น ชนิดของสิ่งของก็พลอยหลากหลายตามไปด้วย ควบคู่ไปกับการเติบโตของระบบเศรษฐกิจแบบตลาด คูปองเนื้อและคูปองผ้าทยอยถูกยกเลิกไปทีละอย่าง
ในที่สุดยามนี้ทุกคนซื้อสิ่งของก็ไม่ต้องมาคอยนับว่าคูปองปันส่วนที่บ้านพอซื้อหรือไม่ ขอเพียงมีเงิน อยากจะซื้อเท่าไรก็ซื้อได้ตามใจชอบ
เวลานี้ผู้คนไปซื้อสิ่งของก็ไม่แก่งแย่งชิงกันอีก ไม่ว่าจะไปตลาดสดตอนไหนก็มีผักให้ซื้อ ไม่ต้องกลัวว่าไปช้าแล้วของจะหมด
ผู้อาวุโสทั้งสองแห่งตระกูลลู่ยามนี้พักอาศัยอยู่ในเรือนสี่ประสานหลังนั้นของลู่จงหาว ที่นั่นพื้นที่กว้างขวาง ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ ผู้อาวุโสทั้งสองแห่งตระกูลลู่จึงบุกเบิกที่ดินผืนเล็ก ๆ ในลานด้านหลังขึ้นมาเพื่อเอาไว้ปลูกสิ่งของ
หากพูดตามคำของท่านผู้เฒ่าลู่ก็คือ เขาอยู่ว่าง ๆ ก็คือว่างเปล่า อยากจะหาอะไรทำสักหน่อย
ตอนที่เขาไปนั่งเล่นหมากรุกกับเพื่อนบ้านแถวนั้น เขาเห็นตาแก่บ้านข้าง ๆ ปลูกผักกินเองในบ้าน ทั้งยังพาเขาไปดูมาแล้วด้วย พอเห็นว่าตาแก่คนอื่นยังทำสวนได้ดีขนาดนั้น เขาก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที
พอกลับมาถึงก็บอกกับคนในบ้านว่าเขาเองก็จะปลูกผัก จะได้กินหรือไม่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือเอาไว้ฆ่าเวลา
ท่านผู้เฒ่าลู่คิดว่า ในลานด้านหลังมีที่ดินว่างอยู่ผืนหนึ่งพอดี บนนั้นมีแต่วัชพืช ลู่จงหาวเคยบอกไว้ว่ารอให้ตนมีเวลาว่างก่อน แล้วค่อยคิดดูให้ดีว่าจะตกแต่งจัดการตรงนั้นอย่างไร
บัดนี้ ที่ดินผืนนี้จึงถูกท่านผู้เฒ่าลู่ยึดไปใช้งาน เขาจะเอามาปลูกผักกินเอง