กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 ไม่แต่งก็ไม่ต้องแต่ง พ่อเลี้ยงเจ้าเอง
ลู่หว่านจือบอดยอมบอกเหตุผลที่เธอปฏิเสธการแต่งงานให้แม่ของเธอฟัง
“แม่ แม่ไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ชีวิตฉันสุขสบายแค่ไหน อยากกินอะไรก็ได้กิน อยากซื้ออะไรก็ได้ซื้อ อยากไปเดินเล่นชอปปิงก็ไป ฉันจัดการเองได้หมด ถ้าต้องแต่งงานใหม่ ครอบครัวประกอบใหม่คงมีแต่เรื่องวุ่นวายหยุมหยิมเต็มไปหมด ฉันไม่อยากเหนื่อยตายหรอกนะ”
ท่านผู้เฒ่าลู่ก็รู้สึกว่าลู่หว่านจือพูดได้ถูกต้อง คนรอบตัวเขาใช่ว่าจะไม่มีคนที่แต่งงานใหม่ แต่ผู้ชายพวกนั้นก็แค่อยากแต่งเมียเข้ามาช่วยดูแลคนแก่กับเด็กในบ้านเท่านั้น ตัวคนในฤดูหนาวก็พลอยเย็นชาไร้หัวใจไปด้วย