กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 222 รอไม่ไหวแล้ว
โทรศัพท์ที่จางเหวินย่วนโทรมานั้น ในตอนแรก ลู่จงหลินไม่เชื่อ
เพราะอย่างไรพวกเขาก็พลัดพรากจากกันมาหลายสิบปีแล้ว อย่าว่าแต่ช่วงปีอันมืดมนเหล่านั้นเลย แม้แต่ช่วงไม่กี่ปีมานี้ หากคิดจะกลับมาก็คงกลับมานานแล้ว จะรอจนถึงป่านนี้ได้อย่างไร
แต่พอได้ยินภรรยาบอก น้องสาวก็บอกว่าใช่ เพราะคนในครอบครัวต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคนที่มาหน้าตาเหมือนกับเขามากขนาดนั้น หากไม่ใช่คนในครอบครัวเดียวกันก็คงพูดไม่ออกแล้ว
ลู่จงหลินนึกว่ามีคนแอบอ้าง ทว่าน้องชายคนรองแต่เดิมก็รู้ที่อยู่บ้านอยู่แล้ว ครั้งนี้ตามมาหาถึงประตูก็สมเหตุสมผลดี
เมื่อได้ยินลู่จงหลินสงสัยสายตาของพวกเธอ จางเหวินย่วนก็โมโหขึ้นมา